خداحافظ
غصه دار تو خود آواز من خموش من مرگ پرواز
تو سپيد من اون سياهي مرده در من شوق آواز
تو ظهور يك حقيقت من غروب من خود ظلمت
تو رها مث پرنده من هنوز اسير غربت
التهابم التهاب عطش خود زمينم باورم كن
من نه آسموني هستم من اهل اين زمينم
باورم كن من همينم باورم كن من همينم
يه بتي كه با نگاهت پر غرور تو شكسته
خسته اي كه باز دخيل و باز تو چشماي تو بسته
باورم كن من همينم باورم كن من همينم
التهابم التهاب عطش خود زمينم باورم كن
من نه آسموني هستم من اهل اي

اگر دبير رياضي بودم ثابت ميكردم كه چگونه شعاع نگاهت از مركز قلبم مي گذرد اگر دبير شيمي بودم نام تو را در قلبم پخش مي كردم تا محلول با محبت شود اگر دبير ديني بودم مي دانستم كه بعد از خدا تو را مي پرستم اگر دبير جغرافي بودم مي دانستم كه خوش آب و هوا ترين منطقه آغوش گرم تو است و اگر دبير زبان بودم با زبان بي زباني مي گفتم عاشقتم
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش

منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش
منو ببخش منو ببخش

لرزیدنت از خاطرم نرفته هیچ وقت خودمو نمی بخشم
بخدا بی تو می میرم می دونم تو دلت چه حرفایی گفتی و چه اعتمادی به من کردی ولی بخدا من خائن نیستم
من لیاقت محبتتو نداشتم
دل همه اونهایی که نمی خواستن با هم باشیم شاد شاد شد
خدا حافظ

